Wittenhorst–DEV‘uttwed’
(de reis er naartoe)
In het weekend dat de ijsgoden in onze zuidelijke provincie waren neergestreken en de Gats zover was teruggegaan in de tijd dat je al bij binnenkomst de generatiekloof kon voelen, diende zich op zondagmorgen een wedstrijd aan tegen de oranje matadoren uit Horst. Op papier dan tenminste.
Want iedereen was er natuurlijk met zijn logische boerenverstand vanuit gegaan dat de wedstrijd met zo’n Elfstedentochttemperaturen niet door zou gaan.
Voor velen was dit waarschijnlijk reden om op zaterdagavond de (wintervaste) bloemetjes eens even goed buiten te zetten.
De avond begon voor verschillende van ons in de Gats waar waarachtig een eighties avond gehouden werd. Voor verschillende bleek echter dat je je niet zo snel thuisvoelt in een ruimte waar de hele tijd muziek wordt gedraaid waarop je waarschijnlijk door je ouders gemaakt bent.
Het alternatief hiervoor bleek voor een aantal, waaronder Red Devil Goere, de befaamde Edry ‘in het land oaver de peul’ oftewel Geldern.
Als trouwe verslaggever en huisvriend van het 2e elftal is het dan toch je taak om een vorige week nog kotsend teamlid goed in gaten te houden en hem te behoeden voor weer een grote kater op de wedstrijddag, mocht de wedstrijd onverhoopt toch doorgaan. Ook als dat betekent dat je je avond door moet brengen in de grootste Polendisco van Europa.
Toen ik me in de vroege uurtjes bijna een schouderklopje wilde geven omdat ik Rene de hele avond aan de cola had gehouden (overigens wel met een raar kokossmaakje), wees laatstgenoemde mij op het feit dat ik toch had gefaald in mijn missie. Op de vraag waarom kreeg ik snel een antwoord. Luttele seconden later zag ik namelijk in mijn ooghoek driekwart van onze voorhoede (lees: Sam en Johan) achter enkele Poolse schone aanrennen in de hoop dat ze al vroeg in de morgen met scherp konden schieten.
De aankomende schoonfamilie van Sam en Johan
Toen zondagmorgen de wekker afging, heeft vast en zeker iedereen naar zijn gsm gegrepen om het verlossende sms-je te lezen dat de wedstrijd niet doorging, zodat ze zich vervolgens weer lekker tegen de vriendin, vrouw of knuffelbeer aan konden gaan liggen.
Maar, wat bleek?! Geen sms-je en dus mocht iedereen in alle vroegte en koude zich naar het kerkplein begeven.
Met het gegeven dat Bram later zou komen, omdat hij moest kijken welke jeugd goed genoeg zou zwemmen om een eventuele tsunami te overleven, waren we bijna compleet. We misten alleen nog onze jonge casanova’s van de Edry. Die hadden er waarschijnlijk geen rekening mee gehouden dat de afstand van het Polenghetto op de Maasvallei tot het kerkplein groter is dan de afstand die ze normaal moeten afleggen.
Toen ze uiteindelijk uitbundig kwamen aanrennen, dacht iedereen dat ze enthousiast hun wilde verhalen van die nacht wilden vertellen. Dit was echter niet het geval. Ze wilde wel een verhaal vertellen, maar het ging alleen net iets anders.
Onze jonge telgen van ‘ut twed’ waren gezellig met zijn 2-en naar huis gegaan en op het idee gekomen om nog lekker eieren te eten. Iedereen dacht aan ‘eieren bakken’, maar om onverklaarbare reden hadden de boys ervoor gekozen om de eitjes te koken. Toen de welbekende kippenvruchten lekker hadden gekookt en klaar waren om opgegeten te worden, waren Sam en Johan echter al lekker aan het dromen over mooie blonde Poolse vrouwen. Buiten een natte droom was het resultaat dat het huis bijna in brand stond en de ‘Benjamins’ in de ochtend wakker werden met stoflongetjes.
Na alle commotie konden we uiteindelijk dan toch vertrekken. Aangekomen in Horst bleek het ook hier helaas geen zomer te zijn.
Het huis van de familie Schink op zondagmorgen gezien vanaf boven
Voetballen in deze temperatuur zou ervoor zorgen dat je je zaad vrijwillig zou invriezen en met geluk pas rond augustus volgend jaar ontdooid had. Het gerucht gaat dat Roy tijdens de warming up snel naar binnen is gerend en toen Bram maar ge-sms’t heeft om te vragen of die een extra thermo-onderbroek voor hem kon meenemen, zodat zijn ziel en zaligheid aka mannelijk voortplantingsorgaan onder gemoedelijke temperaturen aan de wedstrijd kon beginnen.
Voordat het zover was, liet Bas zich nog even informeren over de mogelijkheid tot het krijgen van een lekker broodje frikadel op deze, nog vroege morgen. Tot zijn verbazing hoorde hij dat het vet al opgewarmd was. Dit betekende dus een broodje frikadel en bonuspunten voor de ‘Horster Kantinedames’ in het Fleischrolle klassement. Meer bonuspunten hadden er verdiend kunnen worden als we bediend waren door een mooi blonde meid van begin 20. Helaas begon haar kantinedienst pas toen Bas het broodje al geserveerd kreeg.
Het broodje frikadel (wederom extra bonuspunten door geserveerde uitjes) omschreef Bas als een orgasme voor zijn smaakpupillen en dit resulteerde uiteindelijk in een verdienstelijke 9. Dit betekent dat Wittenhorst momenteel aan de leiding gaat in het Fleischrolle klassement en nog altijd mag hopen op de vergulde frikadel van het seizoen ’10-’11.
En de wedstrijd? Die is uiteindelijk toch niet gevoetbald, omdat de scheidsrechter op deze koude zondagmorgen gelukkig nog op gezond boerenverstand te betrappen was.
Volgende week wacht ons weer een pittige wedstrijd tegen het altijd sportief, hetzij ook fel strijdende Holthees… oh nee, Hegelsom.
Sportgroet,
Holzebein.
