Blerick – DEV ‘ut twed’
Zaterdag is de mooiste dag van de week,
Want je wist als je naar je vriendjes keek,
Hier gaan we heel wat beleven
We waren zeven.
Deze passage van all stars was zondag vrij goed op ons van toepassing. Zaterdag moet door zondag vervangen worden, een leeftijd van zeven klopt bij ons (tenminste lichamelijk, geestelijk zijn er bij sommigen nog twijfels over) niet meer en ook Antonie Kamerling was er bij ons niet meer bij.
Toch voelden we ons dit weekend weer even jeugdspeler. De reden was de vertrektijd. Er mocht maar liefst om 8.15 vertrokken worden. Dat vroeger op zaterdagmorgen alles beter was, was snel duidelijk. Bij het aanzetten van de tv op deze koude zondagmorgen geen Telekids, maar een of andere vrouw die je met toepkaarten de toekomst probeert te voorspellen en op het kerkplein geen lekkere smaak in je mond van ‘jawbreaker fireballs’ of zure bommen van Haelermans, maar de smerige nasmaak van bier en pizza shoarma van de avond ervoor.
Jokertje Jaap was te laat, naar eigen zeggen omdat Ien niet zo vroeg wilde opstaan om zijn broodjes te smeren. En als je 24 bent is het logisch dat je dan zelf ook gewoon even langer in bed blijft liggen.
Dit had tot gevolg dat BB (badmeester Bram) als rechtsback weer eens in de basiself verscheen.
Het elftal van Blerick bestond voor het grootste gedeelte uit spelers waarvan de meesten voor onze vader door hadden kunnen gaan. Maar aan veel van deze vaders was af te zien dat ze vroeger op een hoog niveau gespeeld hadden en dus zou het geen walk over worden.
Nadat de wedstrijd in alle koude en vroegte begon, was het duidelijk dat er van onderschatting geen sprake was. Er werd zeer goed gevoetbald, waarbij het positiespel met vlagen leek op dat van Nederland tegen Zweden. Enige verschil was dat Dieuwe niet zo scherp was als KJ de Hunter en dat onze buitenspelers geen 3e dubbele schaar ala Afellay lieten zien, uit angst dat ze daarbij waarschijnlijk een dubbele beenbreuk zouden oplopen.
Het zwaarlijvige duo Bram en Ramiz liet in de laatste linie zien dat je niet hoeft te beschikken over een goddelijk lichaam, maar met goede coaching en inzicht ook een eind komt.
Verdedigingsduo Bram en Ramiz
Dit alles leidde tot een 2-0 voorsprong na zo’n 30 minuten voetbal. Het leek er op dat we met deze ruststand ook de catacomben zouden gaan opzoeken, maar net iets voor het verstrijken van de 1e helft werd er een speler van Blerick onreglementair gevloerd en de daarop gegeven vrije trap werd helaas binnen geschoten.
Aan de zijkant werd met luid gejuich het fluitsignaal voor het ingaan van de rust ontvangen. Bevroren ledematen konden worden opgewarmd in het kleedlokaal en er kon genoten worden van een lekkere warme beker thee, althans dat dachten we.
Pim Driessen kwam nog wel met een mooie grote theepot aanzetten. Het schijnt dat hij er nog 3 keer over gewreven heeft om te kijken of er een mooie geest uitkwam die ons een 12-1 winst kon garanderen, maar helaas kwam het verwachte sprookjesfiguur er niet uit. De thee die vervolgens in de bekers kwam was echter net zo koud als de limonade die we vroeger in de rust kregen en dit betekende dat de ene na de andere beker met volle inhoud in de prullenbak verdween. Ook bij een pot thee blijkt dus maar weer: Het draait niet altijd om het uiterlijk, maar ook wel eens om het innerlijk!
De 2e helft kwamen we vervolgens niet scherp uit de kleedkamers. Bij een corner was Rene waarschijnlijk aan het dromen over een lekker warm bed, waardoor zijn tegenstander de bal makkelijk tegen de touwen kon koppen en enkele minuten later veroorzaakte Jules (die op zaterdag beter gewoon alcoholische versnaperingen tot zich kan nemen) een strafschop die helaas ook verzilverd werd. En zo werd een voorsprong binnen een tijdsbestek van 3 minuten omgebogen in een achterstand van 2-3.
Bij het ‘va banque’ spelen liepen we vervolgens tegen een volgende tegentreffer aan en dus was de treffer die Ramiz in de laatste minuut maakte alleen nog leuk voor de statistieken. Eindstand: 3-4 verlies.
In de kantine eindigde de frikadel met een 7,5 op een mooie 2e plek in het Fleischrolle klassement. Minpuntje was de toch frequent geziene couveuse, maar het goudgele broodje waarin de frikadel geserveerd werd was werkelijk een lust voor het oog. Hierna moest Bas gauw naar huis om zijn lieftallige zoon Patrick te leren hooghouden. Bas en Kim, alsnog van harte!
Volgende week een belangrijke thuiswedstrijd en derby op het programma tegen IVO. Een wedstrijd die echt om de knikkers gaat.
Sportieve groet,
Holzebein.
PS. De wedstrijdverslagen blijken ook in het verre oosten gelezen te worden. Afgelopen week ben ik namelijk benaderd door Lam Lawan Mongkut om in Thailand verslag te doen van het WK hanengevechten. Dit betekent dat er de komende 2 wedstrijden geen verslagen van bovengetekende zijn, maar van mijn vervanger. 
Favoriet ‘Dr u.m. Stick’ (links) vs ‘Kip Nugget’.
