America A1 – DSO/DEV A1
Na de glorieuze overwinning van vorige week mochten we vandaag richting de Zwarte Plakweg in America. Trainer Leon was er vandaag niet. Hij genoot nog na van dat heerlijke broodje knak van vorige week.
Dat betekende dat Mario vandaag de troepen mocht toespreken, daarbij ondersteund door ad-interim - assistent pallet Jeroen van de Hombergh , die vorige week zijn enkelbanden had verrekt en enkele weken niet kan ballen. Het bleek verder dat er geen vlaggenist was vandaag. Gelukkig kon onze geblesseerde Sjors Bartels wel vlaggen, waarmee alle plekken vandaag weer waren gevuld.
Nadat de volksliederen langzaam over de Peelse moerassen waren weggetrokken floot de scheids op zijn Americaanse erwt en kon de strijd beginnen .
Na 10 minuutjes aftasten werden wij sterker en kregen ook kleine kansjes. Achterin werd er fel verdedigd en dat resulteerde ook in onze eerste treffer. Voorstopper Tom onderschepte halverwege onze helft een bal bestemd voor hun spits en gaf een afgemeten steekbal op Edvin die daarmee vrij baan had richting hun doelman. Zeer beheerst legde hij de bal binnenkant voet in de hoek. Daarna kregen we een drietal vrije trappen rond de zestien. Mooie plekjes voor ons linkspoot Eusebio van Well , maar zonder resultaat. Bij een van deze vrije trappen die we kregen raakte Bas geblesseerd aan zijn schouder en moest gewisseld worden voor Kai.
10 minuten voor rust ging Sjoerd goed door op hun laatste man en ontfutselde hem de bal. Ook hij bleef uiterst kalm en maakte onze 2e treffer. Edvin had het ondertussen een beetje aan de stok gekregen met de scheids en kon zijn mondje niet houden. Niet slim van Edvin, want iets later werd hij onderuit gehaald en de scheids dacht er het zijne van en floot gewoon niet.
Vlak voor de rust dan toch echt Americaanse taferelen. Auto, vleegtuug, unnen trein en gennen boet maar wel vijfhonderd motoren kwamen voorbij het veld geraasd. De MA run. Zij konden door al dat lawaai niet horen dat de scheids voor de thee had gefloten. En dat was thee met een hele plantage suikerriet erin. Heerlijk zoet, zoals onze mannen het graag willen hebben.
In de rust moest vooral Edvin erop gewezen worden dat de scheids altijd gelijk heeft. Ook als hij geen gelijk heeft. En dat valt niet mee voor iemand met Balkanbloed in zijn aderen. Voetballend viel er weinig op onze mannen aan te merken.
Na de rust hadden we de Peel dan toch in brand staan. 3 Minuten na rust werd Edvin getackeld, geen fluitje van de scheids en Edvin kneep zijn wasknijper keurig nog vaster op zijn lippen . De bal was ondertussen door prima stoorwerk bij Sjoerd aangekomen die Daan bediende. Deze tikte de 0-3 binnen. Een zeer wijze les voor Edvin. Had hij wat gezegd dan hadden we vrije trap tegen gekregen en in plaats daarvan stond het 0-3 !
In de 10e minuut na rust een corner van America waar wij uit scoorden. Jaja, wij ! Een wonderschone treffer. De corner van hen kwam op onze zestien, waar Sergio hem uit de lucht doorspeelde naar Edvin. Deze liet de bal langs de kalklijn gaan, waar Koen hem oppikte en een prachtige voorzet gaf richting tweede paal. Daar was ondertussen Sergio alweer opgedoken die hem mooi uit de lucht, binnenkant voet binnenknalde. 0-4. Ahhh, dat is genieten.
Toen was het een kwestie van geduld voordat heel America om zijn moeder brult. Maar toch, de strijd was nog niet gestreden, want uit het niks scoorde zij plots de 1-4. En 10 minuutjes later maaide Tom zowat zijn been uit de kom, maar vergat daarbij ook de bal te raken. Simpel kon hun spits de 2-4 aantekenen. Met nog 15 minuutjes op de klok hadden we ons toch in de problemen gebracht.
We kregen nog enkele kansen, raakte de paal en lat. Maar dat deed America ook. Bart moest nog een bal onder de lat vandaan halen en tot corner verwerken. 5 Minuten voor tijd onderschepte Sjoerd, die een ijzersterke wedstrijd speelde, de bal, kapte links en rechts wat verdedigers uit en knalde hard richting hoek. Helaas kon hun keeper met een fraaie save de bal uit de hoek halen. Een prachtige actie van Sjoerd, die zeker een doelpunt waard was. Kort daarop kreeg Sjoerd een beuk op zijn enkel, en iedereen dacht dat chauffeur Jack Geelen zijn ambulancepak kon aantrekken. Het viel uiteindelijk mee. In de laatste minuut kon Edvin richting hun keeper snellen. Maar de laatste man hield hem met 2 armen om het middel vast. De scheids floot en iedereen dacht aan rood voor de tegenstander. Maar laat dat nou net het eindsignaal zijn geweest. Edvin ging toen nog even borstje drukken met de tegenstander en kreeg daarvoor een gele kaart voorgehouden.
Al met al een zeer attractieve kijkmiddag en een dikverdiende zege.
En wij, We goan allemoal met de neus omhoog richting Arcen en Lomm, met drie punten in de knip.
Volgende week vrij en over 14 dagen, jawel, Hegelsom uit
Mario
